Mijn hart gaat naar jullie uit in deze moeilijke tijd.

Jullie "prent" kwam geheel onverwacht. Ik moest even gaan zitten en zat vol ongeloof te staren naar dat kleine witte papiertje. Wat een mooi begin van een nieuwe fase in jullie leven moest worden blijkt nu jullie liefde op de proef te stellen. Ik weet dat geen enkel woord jullie enige troost kan bieden terwijl ik hoopte dat ik wel die macht had. Moest ik het kunnen dan zou ik meteen jullie zorgen wegvegen en het verdriet ongedaan maken.

Ik sluit af en vertel jullie dat ik er zal zijn voor jullie wanneer jullie mij nodig hebben. Een luisterend oor, een schouder of iemand die jullie een dienst kan bewijzen. Jullie geven me maar een seintje!

Innige deelneming!

Films die Occie dit weekend bekeek

Cypher: Sober, mooi en een tikkeltje voorspelbaar
Italian job: Nobrainer doch ontspannend
Chocolat: Verlekkerend mooi

Probeer dit eens te lezen!

Stap 2

Wel, om het op zijn facebooks te zeggen:

 

Frederik    heeft een hekel aan zijn stap 2 DVD

 

Jaja, 't is zo ze...  Ik vind aflezen al moeilijk genoeg zo in het echt, laat staan op zo'n dvd met filmpjes op in afgeleefde videobandkwaliteit... 

Ge moet dan zo eens proberen uw huistaak te maken en die gebarenfilmpjes dusdanig te vertalen... geen makkelijke kwestie ze...

çoit... W'overleven et wel!

 

Temptation Island!

Als je eigenlijk eens goed nadenkt; Temptation Island is toch een niet-etisch-verantwoord televisieprogramma! Alles wordt geportretteerd als de ultieme relatietest terwijl het eigenlijk gewoon gaat om de koppels uit elkaar te drijven. De vrijgezelle heren en dames worden geprostitueerd om de kadidaten zo snel mogelijk in bed te krijgen... Wat ik me afvraag: "Waar vinden ze zo'n mensen?"

Anyhoo... Ik zal het niet laten er naar te kijken want dit programma - wat op de rand van de marginaliteit wankelt - is uiterst ontspannend en vermakelijk om naar te kijken...

Schrijfseltje - Kleine Update 3 - weerom ruwe versie

Het chocola-mannetje diende hem een vol glas op en Wieland wierp zijn blik terug op het aanwezige clienteel. 
Er waren veel bekende gezichten aanwezig en één van die gezichten kwam nu dichterbij.  "Hey Wieland", en hij gaf hem een kus op de wang.  "Vassili" lachtte Wieland en hij beantwoordde het gebaar. Vassili… Hoe kon hij hem omschrijven.  Hij leek een beetje een mysterie te zijn.  Hij kwam altijd heel open over maar eigenlijk wist niemand veel over wie hij eigenlijk was.  Hij was groot, gespierd en had een gebruinde zomerhuid die een heel jaar lang hetzelfde bleef.  Hij vertelde mij ooit eens dat hij van Griekse afkomst was.  Ooit had Wieland met hem eens één heerlijke nacht gekend maar het had niets betekend.  Sedertdien waren ze – net als voorheen – weer kennissen die elkaar hier af en toe eens tegenkwamen, samen plezier maakten en losse babbels hadden.

�

Schrijfseltje - update 2

Ideetjes

Op zaterdagavond telde de “Poppa Flamingo” altijd veel bezoekers maar nu leek het drukker dan gewoonlijk. Bezwete mannenlijven die al dansend een voorspel waren begonnen dat uiteindelijk zou eindigen in betekenisloze seks nog voor de zon zelfs maar opkwam. Boven de mannenmassa torenden hier en daar kleine podia van nauwelijks een vierkante meter groot. Daarop gespierde ingeöliede jongenslijven die met grote gestes en scherpe bewegingen dansten op de maat van de zware bas. Op deze eilandjes, temidden van de herenzee lokten ze als griekse sirenes vers vlees in de zaal waar zij op hun beurt hun onschuld zouden verliezen.

Tussen al die drukte, dat gejoel, het gestoot en getrek zat een man die zich afvroeg of hij hier niet te oud voor werd. Hij had aan de toog zijn heil gevonden.

Tussen al die drukte, dat gejoel, het gestoot en getrek zat een man die zich afvroeg of hij hier niet te oud voor werd. Hij had aan de toog zijn heil gevonden en zat met zijn bijna lege glas te spelen. Hij had geen zin om te verdrinken tussen de menigte. Hier zat hij goed, hier had hij een mooi overzicht over de zaak. Hij kon zien wie binnenkwam, wie wegging en hij zat dicht bij de drankbevoorrading. Hij bestelde nog een Baccardi en snoof ondertussen de laatste teug uit zijn glas. "Wheelland?" Wieland hoorde hoe een bekende Jamaicaans gekleurde stem hem aansprak van achter de toog. "Wheelland, Zit jij hier nou weer?" "Hey Momma Jayne", lachtte Wieland haar terug. Momma Jayne was de eigenares van de Poppa Flamingo. Ze had een ietwat rubensiaans voorkomen dat in een te diep gedecoteerde fuchsia zijden jurk met een gebloemd patroon gewikkeld zat, een gekarameliseerde huid en ronde volle lippen die altijd in een fel rood geverd waren. “Wat drink jij van mij?” Ze wendde zich tot een van de barmannen – een lekker chocola-getinte jongen – en beval hem mijn glas nog eens bij te vullen. Daarna draaide ze zich terug om en werd “verrast” door de aanwezigheid van een andere trouwe klant.

Wieland hield niet zo van die voorgewende vriendelijkheid. Het gebaar diende enkel maar om klanten zoals hem te behagen, hen te laten voelen als waren ze familie van Momma Jayne zodat zij nog zouden terugkomen. Het chocola-mannetje diende hem een vol glas op en Wieland wierp zijn blik terug op het aanwezige clienteel.

Schrijfseltje - mini update - erg ruwe versie

Op zaterdagavond telde de “Poppa Flamingo” altijd veel bezoekers maar nu leek het drukker dan gewoonlijk. Bezwete mannenlijven die al dansend een voorspel waren begonnen dat uiteindelijk zou eindigen in betekenisloze seks nog voor de zon zelfs maar opkwam. Boven de mannenmassa torenden hier en daar kleine podia van nauwelijks een vierkante meter groot. Daarop gespierde ingeöliede jongenslijven die met grote gestes en scherpe bewegingen dansten op de maat van de zware bas. Op deze eilandjes, temidden van de herenzee lokten ze als griekse sirenes vers vlees in de zaal waar zij op hun beurt hun onschuld zouden verliezen.

Tussen al die drukte, dat gejoel, het gestoot en getrek zat een man die zich afvroeg of hij hier niet te oud voor werd. Hij had aan de toog zijn heil gevonden en zat met zijn bijna lege glas te spelen. Hij had geen zin om te verdrinken tussen de menigte. Hier zat hij goed, hier had hij een mooi overzicht over de zaak. Hij kon zien wie binnenkwam, wie wegging en hij zat dicht bij de drankbevoorrading. Hij bestelde nog een Baccardi en snoof ondertussen de laatste teug uit zijn glas. "Wheelland?" Wieland hoorde hoe een bekende Jamaicaans gekleurde stem hem aansprak van achter de toog. "Wheelland, Zit jij hier nou weer?" "Hey Momma Jayne", lachtte Wieland haar terug. Momma Jayne was de eigenares van de Poppa Flamingo. Ze had een ietwat rubensiaans voorkomen, een gekarameliseerde huid en ronde volle lippen die altijd in een fel rood geverd waren.

Foto's

Handen (niet meer) in het haar!!!

Zo lang al stoort het me! Zo lang al kom ik gek van de jeuk in mijn haren. Zo lang al dat ik overal bergen roos lijk achter te laat waar ik ook maar ga. Maar nu ben ik er even van af.

Deze middag ging ik bij mijn mama eten. Haar wat leren CV's e.d. doormailen en toen heeft ze mijn verzoek ingewilligd om mijn haren af te scheren. Ik wou het eigenlijk zonder kam maar ik voelde hoe mijn moeder daar wa schrik voor had. Uiteindelijk niet zo erg... Vind deze lengte wel OK, althans voorlopig toch. Ondertussen kan ik de omgeving wat laten wennen aan mijn nieuwe haarsituatie. Ondertussen kan de zon al wat mijn minder bedekte hoofdhuid helen.

Ikzelf ben echt wel tevreden. Vind het wel een bekke stoer en da's altijd leuk... (Feels very manly to me)

Nu hopen da't liefje me niet de nek omwringt... Hahaaaaaa

Zondag

't Is zondag. In de loop van de dag verwacht ik dat ik nog een foontje van het liefje krijgen zal... ('t is hem geraden).

Verder ga is ons moe nog wat helpen met het opstellen van haar sollicitatiebrieven. Het zal een uitdaging worden om haar medische toestand zo goed mogelijk om te zetten in eufemismen maar we doen ons best hé.

Eergisteren was er (doven)toneel. Het stuk heette Eden. Wat blijft me bij. De choreo was super, het dansen ook, hier en daar heeft een stukje mij echt aangegrepen maar het uiteindelijke verhaal van het toneel is door zijn enorme abstractheid mij volledig ontgaan. Nadien zat ik samen met een medewerkster van het spektakel die dan de symboliek probeerde uit te leggen van elk stukje. Had ik dit geweten voor het stuk had ik er waarschijnlijk véél meer aan gehad. Na de voorstelling nog vééééél te lang zitten tateren en dan (na verkeerd rijden uit Oostkamp) laat in mijn bed geraakt +/- 3u 's nachts.

Gisteren was er een halve dag les (namiddag). Nadien met H. afgesproken. Frietjes gaan eten ('k weet het, ik mag niet maar ze zijn zo lekker mijnheer) en gekozen voor een zeer luchtige maar desalniettemin onspannende feelgood-movie "mamma mia". Weer véél te laat opgebleven, véél te laat opgestaan en nu zit ik hier (met een zeer slechte haar-dag) voor de peecee van mijn stiefvader om hun Office eens deftig te installeren. Ga nu vlug mijne porto verder gaan uitdrinken voor ik aan tafel moet... DOEI-IE

Testrun

Dit videootjes is nog niet volledig af... er zitten nog stukken tussen waar ik nog niets voor had gevonden. Verder is dit ook opgenomen toen ik niet gegeld was in de haren, niet geschoren op de kin en niet "op"-gekleed voor de camera. Hope you like it though!

Grtz

Dromen

Vannacht droomde ik dat ik mijn examen B3 moest doen.

 

Bekka had net voor me moeten gaan en vertelde me dat het een vreemd examen was geweest.

 

Eigenlijk moest ik het examen samen met mijn maat GIdenjoe doen maar hij was te laat.

 

Ikzelf moest me vreemd genoeg niet tot de camera richten maar tot een groot bioscoopscherm

Ik had als opgave de film live te tolken vertalen waar de ondertitels een blauwe kleur hadden.

In het begin was het hier en daar een woord en later werden het volledige zinnen.

 

Mijn vroegere Baas (M. Vercruysse) was er als jurylid.  Het was er ook erg druk en ik kon nog met moeite lezen wat er op het scherm stond na een tijdje...

 

Mijn leraressen M & A leken zich hier niet aan te storen en waren zelfs niet naar mijn produktie aan het kijken...